ไขมันสะสมที่พุง

ไขมันสะสมที่พุง: ไม่ว่าจะเป็นไขมันใต้ผิวหนังหรือไขมันในช่องท้องไขมันเหล่านี้มาจากกระบวนการสร้างไขมันใหม่เป็นส่วนใหญ่ ซึ่งกระบวนการนี้เกิดขึ้นจาการที่เรารับประทานอาหารประเภทคาร์โบไฮเดรต เมื่อร่างกายย่อยเสร็จแล้วจะได้เป็นน้าตาลกลูโคสและดูดซึมเข้าสู่กระแสเลือด ซึ่งกระบวนการนาไปเก็บที่เซลล์ไขมันนั้นจะเกิดขึ้นได้ต้องอาศัยฮอร์โมนที่ชื่อว่า “อินซูลิน” ในการกระตุ้น

อาหารพวกคาร์โบไฮเดรตจัดเป็นอาหารพลังงาน ดังนั้น ไขมันใต้พุงของเราก็คือการสะสมพลังงานในรูปแบบของไขมัน ถ้าเราต้องการที่จะลดพุง เราก็ต้องลดหรือหยุดเติมพลังงาน โดยเฉพาะพลังงานที่มาจาก “คาร์โบไฮเดรตหรือน้าตาล” ขณะเดียวกัน เราก็ต้องเพิ่มการใช้พลังงานจากไขมันที่เก็บไว้เหล่านี้ ซึ่งการใช้พลังงานจากไขมันเหล่านี้จะเกิดขึ้นได้ต้องปลดล๊อคกุญแจสาคัญก่อน นั่นคือ “ระดับฮอร์โมนอินซูลิน” ซึ่งทางเดียวที่จะทาให้ระดับของฮอร์โมนอินซูลินลดลงจนปลดล๊อคให้ร่างกายยอมใช้ไขมันได้นั่นก็คือ การล๊อคปากของเรา ให้มีช่วงเวลางดกินมากกว่าช่วงเวลากิน และเมื่อต้องการเปิดปากกินก็กินสิ่งที่เป็นโปรตีน และไขมันจากธรรมชาติไม่ใช่ไปกินคาร์โบไฮเดรต ไขมันล้นๆอยู่แล้ว จะเติมแป้งและน้าตาลเข้าไปทาไมให้มันสร้างมาเป็นไขมันอีก.... ที่พูดว่า “ไม่เติมแป้งไม่มีแรงเพราะขาดพลังงาน” มันแค่ช่วงแรก เมื่อระดับอินซูลินลดลงและเรากินโปรตีนกับไขมันดีให้มากขึ้นแรงมันจะกลับมาเอง

ส่วนการออกกาลังกายนั้นจะให้ประโยชน์ในแง่ของการใช้ไกลโคเจนในตับและกล้ามเนื้อทาให้เวลาเราไปกินแป้งหรือคาร์โบไฮเดรตอื่นๆเราเหลือที่เก็บเป็นไขมันน้อยลง

ต้องไปให้ถูกที่เหตุแห่งปัญหา: การสะสมไขมันในช่องท้อง ส่วนหนึ่งมาจาก “ความเครียด” ดังนั้นต้องไปงดความเครียดด้วยนะครับ

ฮอร์โมนอินซูลินไม่ใช่ต้นเหตุของปัญหาทั้งอ้วน-เบาหวาน ความดัน และโรคอื่นๆ แต่วิธีที่คุณกระตุ้นร่างกายให้หลั่งอินซูลินคือต้นเหตุของปัญหา